FANDOM


Czerniecki.jpg

Strona tytułowa kompendium

Stanisław Czerniecki - kuchmistrz hrabiego Aleksandra Michała Lubomirskiego, autor ciekawych dzieł wydanych w języku polskim i pierwszego propagatora polskiej sztuki kulinarnej. Był autorem pierwszej w pełni polskiej książki kucharskiej: "Compendium ferculorum albo Zebranie potraw". Książka, wydana w 1682 roku w krakowskiej drukarni Jerzego i Mikołaja Schedlów, skłąda sie z 3 rozdziałów, indeksu alfabetycznego ("regestru"), tzw. memoryału generalnego, czyli spisu wszystkich produktów "według którego y Największych Monarchów Bankiety bydź mogą, y Nayuboższych bydź może ukontentowanie" oraz ogólne instrukcje, co do wyglądu kucharza, a także oczywiście dedykacje i tzw. memo skierowane do czytelnika. Książka jest napisana w języku polskim.

Fragmenty książki:Edytuj

Powinność KuchmistrzowskaEdytuj

I. Kuchmistrzowi należy myśleć o wygodzie wszystkim Gościom i domowym, w potrawach, z ukontentowaniem, staraiąc się o to, żeby żaden, pod czas dobrej myśli Pana nie turbował, albo po wesołej myśli, cholerycznego nie dodał humoru.
II. Temusz należy, potrawy wszytkie akkomodować kucharzom, y one ze spiżarnie wydać do kuchnie, wiedzieć co który kucharz gotować będzie, y co mu do potraw wydać, y tako wiele: umieć zaprawować; kosztować; a którego kondymentu nie dostawa, dodać, albo zbytny temperować, miarę, smakiem a niezbytecznie zaprawić korzeniem; akkomodować się naprzód smakowi Pana swego, który smak, kuchmistrz ma rozumieć, znać, na gościach się też znać, którym do smaku zaprawy akkomodować. Miejsce bankietu znać, y czas, ieżeli w zimie, albo lecie; na wiosnę, albo iesień, naprzykład: posłów francuskich – francuskiemi, niemieckich, niemieckiemi, włoskich, włoskimi, polskich polskimi nasycać potrawami, a tam, gdzie potayziów i albo zup, nie znają, polskimi pieprznymi, szafrannemi, pieprznemi cieszyć potrawami.

O kucharzu i jego powinnościachEdytuj

Kucharz ma być ochędożny, z czupryną albo głową wyczesaną, z ogoloną głową, rękami umytemi, poznoktami oberznionemi, opasany fartuchem białym; trzeźwy, nie swarliwy, pokorny, chyży, smak dobrze rozumiejący, condimenta albo potrzeby do potraw dobrze znający, a nade wszystko wszystkim usługujący.

PrzepisyEdytuj

  1. rosół polski
  2. cąber z miodownikiem
  3. cąber szaro gotowany
  4. pasztet rybny
  5. potrawa żółta w dobrej jusze albo po królewsku
  6. węgierski rosół
  7. ryby z masłem po holendersku

CDN

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki