|
Mianem medycyny naturalnej określa się zazwyczaj medycynę ludową różnych ludów i narodów, opierającą się na produktach naturalnych, ziołach, nasionach, fragmentach ciała zwierząt, czasem wykorzystującą właściwości gleby, metali, czy też działającą poprzez uwalnianie i zwiększanie zdolności leczniczych organizmu. Do najlepiej poznanych naturalnych metod leczniczych należą metody medycyny chińskiej, indyjskiej, islamskiej, tybetańskiej, ale również metody ludów europejskich czy pierwotnych ludów obu Ameryk.
|
|
| Medycyna starożytna
|
Babilońskie przepowiednie na temat chorób:
- Jeśli drzwi czyjegoś domu, gdzie leży chory, wyją jak lew, chory zjadł tabu swojego boga; pożyje jeszcze jakiś czas, a potem umrze.
- Jeśli odczyniający chorobę zobaczy czarnego psa lub świnię, chory umrze.
- Jeśli odczyniający zobaczy białą świnię, chory przeżyje.
- Jesli wąż spadnie na łóżko chorego, chory przeżyje. więcej
|
|
| Medycyna europejska
|
| Andreas Vesalius (1514-1564) - inaczej Wesaliusz, a właściwie Andreas van Wesele lub Andre Wesale - flamandzki uczony, twórca nowożytnej anatomii. Urodził się w Brukseli, w rodzinie o tradycjach naukowych. W wieku 18 lat wyjechał do Paryża, gdzie studiował pod kierunkiem Sylwiusza, wkrótce przerastając mistrza dzięki znakomicie opanowanej metodzie sekcji zwłok. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1537 roku, a w latach 1537-1555 nauczał na uniwersytecie w Padwie. W 1542 roku napisał dzieło "Budowa ludzkiego ciała" (De humani corporis fabrica; w skrócie często cytowane jako Fabrica) i zadedykował je Karolowi V. Jako pierwszy opisał w nim dokładnie budowę ciała ludzkiego, popierając swe twierdzenia 300 drzeworytami wykonanymi przez ucznia Tycjana, Calcariego. więcej
|
|
| Medycyna ludowa
|
| Rośliny lekarskie - rośliny, które dzięki swym składnikom zbadanym lub jeszcze niezbadanym są używane w medycynie. Wiele roślin lekarskich było już znanych w starożytności; dzieła botaniczne czasów starożytnych i nowszych aż do XVI w. składały się głównie z opisów roślin lekarskich i ich zastosowania; zastosowanie to było raczej oparte na dedukcji, choć niewątpliwie pewną rolę odgrywało też doświadczenie życiowe, przekazane przez tradycję. W każdym bądź razie znano już wtedy szereg roślin, które mają jeszcze dzisiaj zastosowanie w medycynie. Niektóre z roślin, jak np. krwawnik, wątrobowce, świetlik, płucnica i in., zawdzięczają swe nazwy przypisywanym im właściwościom leczniczym. W czasach średniowiecznych rozwinął się handel roślinami lekarskiemi, a ośrodkiem głównym, z którego rozsyłano rośliny lecznicze wschodnie i południowe do Europy, była Wenecja. więcej
|
|
| Afrodyzjaki
|
|
Konopie indyjskie (Cannabis sativa) - znana od starożytności roślina lecznicza o właściwościach narkotycznych. W literaturze indyjskiej konopie są rośliną świętą, w medycynie ludowej Indii uznawane są za najsilniejszy afrodyzjak. Konopie indyjskie stosowano w różnej postaci, od wywaru ze sproszkowanych liści z dodatkiem mleka, cukru i innych ziół po palenie suszonych liści. Konopie mogą wywoływać podniecenie, senność, wilczy głód, pobudzenie erotyczne. więcej
|
|