|
Literatura - w najogólniejszym znaczeniu mianem tym określa się zbiór wszystkich dzieł myśli ludzkiej, a więc całe piśmiennictwo. Może być więc literatura piękna, naukowa, techniczna. W ściślejszym znaczeniu literaturą nazywa się wyodrębnioną grupę utworów posiadających artystyczną formę i będących wyrazem twórczej myśli narodu. Grupa ta stanowi przedmiot naukowego badania pod względem historycznym, estetycznym i teoretycznym. więcej Przejrzyj kategorię
|
|
| Poezja
|
|
Mariano Jose de Larra (1809 w Madrycie, zm. śmiercią samobójczą w 1837) - publicysta i jeden z najcelniejszych nowoczesnych poetów hiszpańskich. Od 1813 do 1822 przebywał z rodzicami we Francji. W 1827 wystąpił po raz pierwszy jako poeta i do 1831 wydawał kilka czasopism satyrycznych. Redagował także Revista espańola, w którym zamieszczane przez siebie artykuły z podpisem Figaro wydał p.t. „Figaro, collection de articulos dramaticos" (5 t., Madryt, 1837), oraz dziennik El mundo. więcej
|
|
| Kroniki
|
| Landnamabok - kronika historyczna autorstwa Ari Thorgilssona zwanego Frode (Mądry) (1067-1148). Wraz z drugą księgą, Islendingabók, stanowi jeden z najstarszych zabytków piśmiennictwa islandzkiego. Ich autor był pierwszym kronikarzem piszącym w tym języku. Landnamabók (Księga o zasiedlaniu) to dokładna historia pierwszych osadników islandzkich. Wielu współczesnych Islandczyków jest w stanie wywieść swą genealogię od tych właśnie pierwszych osadników. Natomiast Islendingabók (Księga o Islandczykach) to krótka historia wyspy od początku jej zasiedlenia po czasy współczesne autorowi. Przejrzyj kategorię
|
|
| Proza
|
| Listy jako utwory literackie
Osobne miejsce zajmują utwory naukowe i literackie w formie listowej, pisane prozą lub wierszem. U Greków uprawiali ten rodzaj szczególnie sofiści. U Rzymian przodują listami swymi: poeci Horacjusz i Owidiusz i prozaicy — Kato, Pliniusz Młodszy i Seneka. W średniowieczu rozpowszechnione są listy dydaktyczne; trubadurowie prowansalscy i minnesengerzy niemieccy nieraz swym utworom nadawali pozór listów. Najbardziej forma ta rozpowszechniła się w literaturze w XVIII w., gdy Monteskiusz ogłosił w r. 1712 swe „Lettres persannes". Poza tym Blaise Pascal wydał „Lettres de Louis de Montalte...", Voltaire „Lettres philosophiąues sur 1'Angleterre", Diderot „Lettres sur les aveugles..." W powieściach formą listową posługiwali się: Richardson, Rousseau, Goethe, u nas Niemcewicz, Kraszewski, Orzeszkowa („Ad astra") i w. in. więcej
Michał Bałucki (pseud, Elpidon, Załęga) - pisarz polski ur, w Krakowie, 29 września 1837, zmarł śmiercią samobójczą tamże, 17 października 1901. Zaczął od poezji, typu późnego, kończącego się romantyzmu; dla gładkiej formy, dla sentymentu, poezje te w swoim czasie cieszyły się dość znaczną popularnośdią. Wiersz Góralu, czy ci nie żal śpiewany jest do dziś dnia. Wydanie „Poezyj" 1874, 2 edl 1887. więcej
|
|
| Dramat
|
| Maciej Ban (1818-1903) - dramaturg i poeta chorwacki, urodzony w Dubrowniku. Początkowo pisał po włosku tragedie, które później sam przełożył na język chorwacki. Długo podróżował po wschodzie; mieszkał w Belgradzie i w Czarnogórze. W 1849 roku założył pismo "Dubrownik" i głównie tworzył dzieła dramatyczne: ,,Mejrima" (najsłynniejsze), do którego treść zaczerpnął z życia bośniaków-muzułmanów. Dobrilo a milenka, Urosz, Car Lazar; Smert Kneza, Dobroslava, Zla kob (Zły los), Jan Hus. W 1852 wydał Rozliczne pjesme. Dużo też pracował w czasopismach chorwackich, a także w dziennikach francuskich wydawanych w Turcji.
|
|
| Sylwetka poety
|
| Li Tai Po lub Li Po (701-762) - wybitny poeta chiński , w Europie uważany za największego poetę chińskiego, gdy Chinńczycy przekładają nadeń Tu fu, mniej bezpośredniego i bardziej lubującego się w tak drogich chińskim literatom cytatach i aluzjach literackich. Pochodził z bardzo dobrej rodziny, lecz życie prowadził koczownicze, poświęcone winu, poezji i kobiecie. Żadnego odpowiedzialnego stanowiska nigdy nie piastował, w pożyciu rodzinnym szczęśliwy nie był. więcej
Zobacz: Inni poeci
|
|
| Sylwetka pisarza
|
| Ari Þorgilsson (1067 - 9 listopada 1148) - wódz, historyk, kronikarz i pisarz islandzki. Kultura islandzka zawdzęcza mu informacje o przedchrześcijańskiej historii Islandii, zebrane w trzech wielkich dziełach: Konungabók (Księga Królów), Landnamabók (Księga o zasiedlaniu") i Islendingabók (Księga o Islandczykach).
Zobacz: Inni pisarze
|
|
Iwan Kryłow 1 dzień temu przez Niezarejestrowany użytkownik