FANDOM


Iwan Kryłow (ur. 1768 w Moskwie, zm. 1844 w Petersburgu) - znakomity bajkopisarz rosyjski, otrzymawszy bardzo podstawowe wychowanie, gdyż nauczył się zaledwie czytać i pisać od matki i nieco po francusku od pewnego Francuza, ba­wiącego w domu gubernatora twerskiego, resztę zawdzięczał sam sobie. Czytanie bez wyboru wszystkiego, co mu podpadło pod ręce, wcześnie rozbudziło jego fantazję. Największy wpływ wywierały nań dzieła dramatyczne. W 16 roku ży­cia napisał operę „Kofejnica$", która nie była ani wystawiona, ani drukowaną, zjednała jednak Kryłowowi protektorów, którzy wyrobili mu urząd w Pe­tersburgu. W 1786 napisał tragedię „Filomela," wydrukowaną w zbiorze p. t.: „Teatr rosyjski." 1790 opuścił służbę, żeby poświęcić się wyłącznie pracy literackiej. Już w 1789 wespół z Rachmanowem wydawał czasopismo Poczta duchów, wkrótce je jednak zawiesił. 1792 rozpoczął wy­dawnictwo czasopisma Zritel, które w tymże je­szcze roku zamienił na pismo literackie Peterburgskij Merkurij, ale i to po roku wychodzenia upadło. W artykułach dziennikarskich okazał Kryłow talent satyryczny, dar spostrzegania i gruntowną znajomość ojczystego języka.

Zarzuci­wszy na zawsze dziennikarstwo, wziął się do pi­sania komedii prozą, jak: „Bieszennaja siemja" (1793); „Soczinitel w prichożej" (1794) i in.; zwróciły one na niego uwagę carycy Katarzyny. Na­stępnie porzucił zupełnie literaturę i oddał się cały rozrywkom. W 1801 wziął go z sobą do Ry­gi ks. Galicyn w charakterze sekretarza; wkrótce jednak porzucił to zajęcie i przez dłuższy czas przemieszkiwał u ks. Galicyna na wsi w gub. Saratowskiej.

W 1806 powrócił do Peters­burga i wystawił na scenie komedie: „Modnaja ławka" 'i „Urok doczkam", w których wyśmie­wał używanie przez towarzystwo rosyjskie ję­zyka francuskiego oraz ślepe naśladowanie mód francuskich. W tym także czasie wydrukował przełożone z La Fontaina bajki: „Dub i Trost'" i „Razboreziwaja niewiesta." Wtedy zachęcony przez Dmitriewa poświecił się wyłącznie temu rodzajowi poezji. W roku 1809 wydał pierwszy zbiór swych bajek (w liczbie 23), nader przy­chylnie przyjęty, co skłoniło go do wyda­nia w 1811 i 1812 nowych zbiorów. W 1811 został członkiem akademii rosyjskiej, od r. zaś 1812 urzędnikiem przy bibljotece publicznej i czyn­ność tę pełnił aż do 1841 r.

Wszystkich bajek K. jest przeszło 300, z tej liczby około 50 przełożonych z obcych autorów, pozostałe zaś są oryginalne; w nich najlepiej odbiły się właści­wości jego talentu: rozum praktyczny i jasny, dar spostrzegania, znajomość życia, pojmowa­nie ducha języka narodowego i ironia, wypły­wająca ze spokojnego zapatrywania się na ży­cie. Zupełne wydanie dzieł K. wyszło staraniem Pletniewa po raz pierwszy w 3 t. (Petersburg 1847, 8 wyd., t., 1864). Wydania bajek są nader liczne. Bajki K. są przekładane na wiele języ­ków obcych, na polskie tłumaczył je Jałowiecki (Wilno, 1852), Gliński (2 zeszyty, Wilno, 1861— 63) i Baryczka (Warszawa, 1884) SO

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki