FANDOM


Greka - język, język indoeuropejski, który się utrzymał w literaturze i napisach, zwany też starogreckim, w przeciwstawieniu do języka nowogreckiego. Starego języka greckiego używano w Grecji europejskiej, na wyspach Małej Azji, w kolonjach płd. Włoch i na Sycylii, także w niektórych okolicach Afryki płn. (Kyrenę) i Galii (Massilia).


W dawniejszych czasach język grecki dzielił się na trzy dialekty: eolski (achajski) dorycki i jońsko-attycki. Dialekt eolski dzielił się na grupę północną w Lesbos, Tesalii i Beocji, i południową w Arkadii i na wyspie Cypr. Dorycki dzielił się na dialekt północno-wschodnio-grecki i na właściwy język dorycki na Peloponezie i płd. wyspach morza Egejskiego. Dialekt jońsko-attycki dzielił się na gałąź jońską w środkowej części wybrzeży Małej Azji i na attycką w Attyce.


W literaturze napotykamy dialekt lesbijski w pieśniach Alkajosa i Safony, beocki w poezji K o r i n n y. Dialektem doryckim posługiwał się Archimedes, jońskim Herodot i lekarz Hippokrates. Dialekt epicki (Homer i Hezjod) jest w zasadzie staro-jońskim, zawiera jednak dużo elementów eolskich. Najważniejszym dialektem literackim był attycki, pisali nim: Tucydydes, Ksenofont, Platon, mówcy: Lizjasz, Izokrates, Demostenes, tragicy: Ajschylos, Sofokles, Eurypides i Arystofanes.


Od w. IV. p.n.e. stał się dialekt attycki z lekką domieszką elementów jońskich ogólno-greckim językiem literackim, tzw. „koine". (t. zn. „wspólny język"), z którego rozwinęły się prawie wszystkie narzecza nowogreckie. Dawne dialekty wygasały powoli.


Pismo głoskowe przyjęli Grecy od Fenicjan. Pismo fenickie znało tylko spółgłoski, Grecy wprowadzili także oznaczenia samogłosek w ten sposób, że zbędnych dla ich języka znaków spółgłoskowych fenickich zaczęli używać na oznaczenie samogłosek (alef = a, hę = e, chet = e, jod = i, ajn = o).


Alfabet grecki składa się z 24 znaków:

Alfa (Α, α = a) Beta (Β, β = b) Gamma (Γ, γ — g) Delta (Δ, δ = d) Epsilon (Ε, ε = e) Zeta (Ζ, ζ = z) Eta (Η, η] = e) Teta (Θ, θ = th) Jota (Ι, ι = i) Kapa (Κ, κ = k) Lambda (Λ, λ = l) Mi (Μ, μ = m) Ni (Ν, ν = n) Xi (Ξ, ξ = x) Omikron (Ο, ο = o) Pi (Π, π = p) Ro (Ρ, ρ = r) Sigma (Σ, σ = s) Tau (Τ, τ = t) Ypsilon (Υ, υ = y) Fi (Φ, φ = f) Chi (Χ, χ = ch) Psi Ψ, ψ = ps) Omega (Ω, ω = o).

Prawdopodobnie cały tekst Encyklopedii Tradycji w pochodzi z jakiegoś starego czasopisma, przedwojennej książki lub którejś ze starych polskich encyklopedii, słownika wydanego przed II wojną światową (na końcu tekstu powinien się znajdować się odsyłacz do odpowiedniej książki lub czasopisma). Tekst nie był poprawiany pod względem merytorycznym i dlatego nie jest aktualny.

Możesz go uaktualnić, oddzielając swój komentarz lub obszerniejsze hasło linią ciągłą (-----), ale hasła oryginalnego NIE ZMIENIAJ - pamiętaj, że ET to przede wszystkim miejsce przechowywania starych, nieaktualnych haseł encyklopedycznych.

PAMIĘTAJ: Ten tekst to ciekawostka i nie nadaje się na ściągawkę do szkoły i nie powinien też być traktowany jako jedyne źródło wiedzy na ten temat!


(Encyklopeda Powszechna Gutenberga)

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki