FANDOM


Dzwony ludźmierskie to historyczne dzwony sanktuarium w Ludźmierzu.

Kiedyś były trzy dzwony: jeden bardzo stary, bo z 1506 roku, drugi odlany ponad 200 lat później, w 1795 i trzeci z początku XX wieku, z roku 1904. Była jeszcze sygnaturka z XV wieku. Kiedy budowano obecny kościół (1869-1877), dwa pierwsze dzwoniły z przykościelnej dzwonnicy, "między lipami". Później wszystkie trzy zawisły na dzwonnicy w kościelnej wieży. Był 1917, trzeci rok pierwszej wojny światowej. Austriacy rekwirowali dzwony, aby przetapiać je na armaty. Podobny los miał spotkać również dzwony ludźmierskie.

Żołnierze austriaccy, którzy przybyli do wsi, cały sprzęt potrzebny do ściągnięcia dzwonów złożyli u gospodarza, którego dom znajdował się w pobliżu kościoła. Zdjęcie dzwonów zaplanowano na poranek następnego dnia.
Pod wieczór baby i „chłopy poprzebierani za baby” ruszyli na dom i zdobyli sprzęt. Nocą dzwony zepchnięto na wysoką stertę faszyny. Ale i tak była niewystarczająca, wielki dzwon spadając przeciął ją do spodu i jeszcze zarył krajem pół metra w ziemię, tak był ciężki. W tajemnicy wielkiej, zaraz kilku gazdów powiozło dzwony do Krauszowa. Zakopano je przy cegielni, gdzie przeleżały całą wojnę.

Nastał rok 1939. Tym razem władze niemieckie wydały nakaz oddania dzwonów. Nie pomogło pismo proboszcza z prośbą o zatrzymanie ludźmierskich dzwonów jako historycznych, dwa dzwony zostały zabrane. Pozostawiono sygnaturkę, ostał się też dzwon z 1904, uznany za zbyt ciężki. Kiedy ponownie miał być zarekwirowany, udało się odroczyć jego wykonanie. Znów poszło pismo w sprawie dzwonu. Odpowiedzi na odwołanie nie było, tymczasem dochodziły raz po raz wieści o kłopotach Niemców na froncie wschodnim i zajętych terenach. Koniec wojny zdawał się być już blisko. Na wszelki wypadek proboszcz przesunął dzwon do kostnicy, gdzie przykryty stosem drewna, zapomniany, przetrwał do końca wojny, aby odtąd, po czasy obecne, znów wybrzmiewać z kościelnej dzwonnicy.

To pewnie te dzwony przywoływał w pamięci Kazimierz Przerwa- Tetmajer:

Na Anioł Pański biją dzwony,
niech będzie Maria pozdrowiona,
niech będzie Chrystus pozdrowiony...
Na Anioł Pański biją dzwony,
w niebiosach kędyś głos ich kona...
fragment elegii „Na Anioł Pański”, 1898

Bibliografia: Stanisław Krupa, Ludźmierskie dzwony, Podhalanka nr 2 (24), 1991

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki